Peranan Maharaja Di China dan JepuN

Pengenalan :

    Sistem beraja merupakan satu bentuk sistem pemerintahan yang diamalkan oleh kebanyakan negara di Asia Tenggara, Asia Selatan dan Asia timur.

    Sistem ini berasaskan campuran sistem tempatan dengan pengaruh agama Buddha dan Confucius di China dan Shinto di Jepun.

    Maharaja di China dan Jepun memainkan peranan penting dalam kerajaan sehinggalah pemantapan kuasa barat.

Isi-isi :

China :

    Gelaran maharaja mula diguna pakai semasa pemerintahan maharaja Shih Huang Ti  (221 – 210 S.M) dari Dinasti Chin.

    Maharaja menduduki tonggak kerajaan dan berkuasa mutlak dalam pemerintahan di peringkat pusat

    Maharaja memberikan kuasa autonomi kepada pentadbir awam dan gabenor di peringkat wilayah Tradisi masyarkat China menganggap maharaja sebagai Son of  Heavan iaitu maharaja dikatakan  mendapat mandate dari syurga untuk memerintah dunia.

    Maharaja mempunyai kedudukan yang paling tinggi dan berpengaruh di dunia dan bertanggungjawab penuh ke atas keamanan dan kemakmuran rakyat dan Negara Sebarang bentuk penyelewengan yang dilakukan oleh maharaja akan menyebabkan baginda kehilangan mandat dari syurga dan dan Negara akan mengalami kemusnahan dan bala bencana Sebagai balasan ,wujud kebangkitan menentang sistem pemerintahan maharaja seperti dalam  Dinasti Manchu pada akhir abad ke 19

Jepun :

    Sistem pemerintahan maharaja agak berbeza dibandingkan dengan negara lain di Asia,  Maharaja di Jepun tidak mempunyai kuasa khususnya selepas tahun 1192M.

    Kekuasaan sebenar dalam pemerintahan terletak di tangan golongan bangsawan yang  dikenali sebagai daimyo.

    Daimyo mampu meluaskan pengaruh dengan menguasai wilayah2 lain di  samping mengekalkan kedudukan sebagai pemerintah mutlak.

    Pada masa pemerintahan Shogun Tokugawa tahun 1603 beliau menerajui pemerintahan dengan kuasa penuh.

    Golongan Shogun merupakan pentadbir daerah yang menduduki kelas kedua selepas maharaja. Maharaja hanya menjadi boneka di istana.

    Pemerintahan sebenar dilakukan oleh Shogun Tokugawa yang dianggap sebagai maharaja Jepun. Setelah maharaja Meiji menaiki takhta pada tahun 1868 menggantikan Keshogunan Tokugawa, negara Jepun mengalami satu proses peralihan dari zaman tradisional kepada era pemodenan.

    Meiji memperkenalkan pemerintahan pusat dengan menghapuskan sistem feudal yang dikuasai oleh daimya dan samurai

Kesimpulan :

    Di Negara China , sistem beraja tamat apabila tercetusnya Revolusi China tahun 1911.

    Kejatuhan Dinasti Manchu Februari 1912 menjadi simbol kehancuran pemerintahan  bercorak dinasti di China yang kemudiannya diganti dengan sistem republik.

    Di Jepun pula kerajaan berparlimen diperkenalkan bagi menaikkan imej negara Jepun setanding dengan negara barat

    Maharaja Meiji memerintah sebagai raja berperlembagaan